My First Gig Patrick Gharapetian aka Patrick DSP (Canada)

October 2017: The Amsterdam Dance Event is always full of surprises. Like sharing the same friends with Patrick Gharapetian aka Patrick DSP and actually meeting him in real life as well. So from one moment to the other you find yourself drinking, laughing and having an interesting chat with this talented and esteemed producer/DJ. The unpredictable presents of life - bring them on!
The Canadian DJ/producer Patrick DSP in 2017

Marcy Goes Wild interviewed numerous DJ’s about their debut. In April 2017 she had an interview for DJ Mag NL with the Canadian Patrick Gharapetian akaDJ/producer Patrick DSP. “I was always known for my ‘music without words’.”

“I grew up in the suburbs of Toronto, Canada, in an industrial automotive town called Oshawa. Almost everyone there at the time was more into heavy metal, but amongst my friends I was always known for my ‘music without words’.” 

Largest music collection

“I started DJing at around 15 years of age at house parties and friends’ birthdays. They always asked me, mostly because I was the one in the group with the largest music collection. It was lots of fun playing music for my friends back then. We were just kids having a good time while our parents weren’t home.”  

DJ/producer Patrick DSP as a teenager

All-ages clubs

“After a while I tried my hand at a few all-ages clubs. Later I did some local bar gigs with more commercial music and simple four bar crossfader mixes. Nothing fancy, nothing special back then. Just playing the music and having a good time.”

Brave New Waves 

“I didn’t take DJing seriously until what you might consider my first rave dj event when I was 18. I was into electronic / alternative music for some time, thanks to my brother and late-night radio, for influencing me with Depeche Mode, Skinny Puppy, Nitzer Ebb, KMFDM, New Order, Bomb the Bass, The KLF and many other varied and alternative groups. As well as dabbling into the world of Musique Concrète influenced me. Thanks to some crazy late-night radio broadcasts I used to listen to in the middle of the night instead of sleeping I knew what was going on. Thanks, Brave New Waves.  So instead of teenage house parties and all-ages bar gigs, let’s talk about my first all-electronic DJ gig.” 

Garage or Gateway

“That first rave was located not far from the International Airport in Toronto. It was 1996. The event or promotion company was called Garage or Gateway or something like that. After 20 years it’s a bit fuzzy.  Some promoters changed their organization names a lot back then.”  

Normal reaction

“Was I nervous? Well, I wasI a little too busy for that. But being nervous is generally a normal reaction. You never know what type of environment you’ll be in when you DJ and what kind of mood the people will be in. You need to think about that and how you will handle yourself in this or that situation.”

Another universe

“I was booked in the chill-out/ambient room. It was filled with a lot of people laying down on mattresses and couches that the promoters had thrown into the area.  Some people were grooving away, some were smoking and talking. Some people were traveling to another universe, I guess.” 

Cheap garbage

“As far as preparation was concerned, I had just grabbed almost every chill-out record I could carry, since I wasn’t sure what I would play or what type of crowd it would be. Two of my DJ bags ripped right before I left my house, so I had no choice but to bring some of my collection in regular shopping bags. That was embarrassing, of course. It was a good lesson though to buy quality items just once instead of cheap garbage many times over.” 


“A few friends were around to support me. They’re the reason why I started DJ’ing to begin with. I wanted to share my music with them and have them experience the magic I felt.  Some of them were mostly excited though to finally attend their first rave. It was nice to play there and share the experience with them.” 

Don Berns

“Well, I knew he was on the posters, but wasn’t expecting to bump into Don Berns as soon as I walked in the door. For those who don’t know about the Canadian alternative and electronic music scene, I will explain who he is. Don’s radio shows on CFNY, and later on Energy 108, were instrumental in exposing Canada to the sounds of New Order, Depeche Mode, Skinny Puppy, and later on, more underground electronic music such as The Orb, Underworld, Prodigy, Aphex Twin, etc.”

Rave promotor

“Don was also one of the first rave promoters in Canada back in 1991. So, it was a nice surprise to meet him early on at the venue and see how friendly he was off-air as well. We quickly became good friends. From that day on, he became somewhat of a mentor to me and provided me with many opportunities to play on his radio shows and events. Also, he provided me with hilarious advice. Rest in peace, Don.”  

The Canadian DJ/producer Patrick DSP in 2017

Poorly organized

“That first gig was difficult. The event was poorly organized and there had been none or unclear communication with the other DJs. It was originally made out to be a five-room event, which was a big deal back then. Maybe the size was a little far-fetched for that promoter.  A lot of the DJs didn’t show up, for different reasons (trouble with payments, time slot confusions, transportation problems, etc.).  Other DJs, who would play in the chill-out room where I was going to play as well, saw an opportunity to get better time slots in other rooms or other styles.”

Clapping hands

“Because I was limited to the ambient techno records that I was able to bring in my haphazardly put together record and shopping bags, I ended up being one of the only DJs to play in the chill out room. My set lasted for just over nine hours. I got very creative and played almost every side of every record in one way or another. So, it was difficult. Yet, being so young and excited at the time, kept me filled with plenty of energy to keep going. I do remember that, when I finished my set, all the people whom I thought were passed out or sleeping, stood up almost instantly when the music stopped. They clapped their hands and came to congratulate me for taking them on a musical voyage throughout the night. Parties were much different back then. The chill-out room may not have been the biggest or loudest room of the night, but to me and the people there, it was the most special. I still have fond memories of that.” 


“Looking back on it, I was very happy with the result of my set, but I’m the type of person that always pushes himself to progress. So, I tried my best to find out what I could have done better next time and what I could improve. Not only for myself but also for the people who take the time to come listen to me.”


“I don’t recall if I made any major mistakes during that first gig. At least none that made the people take notice and complain or make strange faces. I think the set ended up very well. After the nine hours of chilled-out beats and weirdness, everyone got up and congratulated me for making their night.”  

“What I learned then for every other time that followed? Get a proper DJ bag for your records, get better headphones and go with the flow.” 


This article was originally published on Thursday April 7th 2017

Marcy Goes Wild interviewde talloze DJ’s over hun debuut. In April 2017 sprak ze voor DJ Mag NL met de Canadese DJ Patrick DSP. “Ik stond onder mijn vrienden al jaren bekend om mijn ‘muziek zonder woorden’.”

“Ik groeide op in Oshawa, een voorstad van Toronto in Canada. De stad was volkomen op de auto-industrie gericht. Bijna iedereen die er woonde, was gek van heavy metal, maar ik stond onder mijn vrienden al jaren bekend om mijn ‘muziek zonder woorden’.”

Grootste muziekcollectie

“Toen ik een jaar of vijftien was, begon ik met draaien op huisfeestjes en verjaardagen van vrienden. Ze vroegen mij altijd omdat ik de grootste muziekcollectie van de vriendenclub had. Ik vond het superleuk om voor hen te draaien. We waren echte tieners die fun hadden als onze ouders niet thuis waren.”

Voet aan de grond

“Na een poosje probeerde ik voet aan de grond te krijgen bij enkele clubs die geschikt waren voor alle leeftijden en later bij lokale kroegen die een wat commerciëler repertoire wilden, met eenvoudige crossfader overgangen, niet te moeilijk en niets speciaals in die tijd. Ik hoefde alleen maar te draaien en het naar mijn zin te hebben.”

Brave New Waves

“In eerste instantie nam ik het draaien niet zo serieus. Dat veranderde toen ik op mijn achttiende voor het eerst echt als dj aan de slag ging op een rave. Beinvloed door mijn broer – en later nachtuitzendingen op de radio – was ik al lange tijd geïnteresseerd in elektronische alternatieve muziek als Depeche Mode, Skinny Puppy, Nitzer Egg, KMFDM, New Order, Bomb the Bass, The KLF en nog veel meer uiteenlopende alternatieve bands. In plaats van slapen, luisterde ik ‘s nachts naar de radio en snoepte op die manier mee van de wereld van Musique Concrète, die op maffe momenten werd uitgezonden. Thanx, Brave New Waves. In plaats van het over onze puberale housefeestjes en bars voor alle leeftijden te hebben, wil ik echter ingaan op die eerste gig met elektronische muziek.”

Garage of Gateway

“Die eerste rave vond in 1996 plaats op een locatie vlakbij het internationale vliegveld van Toronto. Volgens mij heette het event of de organisatie iets in de trant van Garage of Gateway. Dat soort zaken zijn na twintig jaar een beetje wazig. Bovendien veranderden promotors in die tijd aan de lopende band hun naam.”


“Of ik zenuwachtig was? Nou, daar had ik het te druk voor. Maar enige nervositeit is over het algemeen wel normaal. Je weet nooit in welke situatie je als dj belandt en in welke stemming de mensen zijn. Daar dien je je van bewust te zijn, zodat je voorbereid bent op welke situatie dan ook.”

Ander universum

“Ik stond geboekt voor de chill-out/ambient zaal. De ruimte was helemaal gevuld met mensen die op matrassen of banken hingen. Sommige mensen leken behoorlijk van de wereld. Anderen zaten te roken en te kletsen. En weer anderen bevonden zich duidelijk helemaal in een ander universum.”

Goedkope rotzooi

“Qua voorbereiding had ik thuis elke chill-out plaat die ik maar kon vinden in mijn platentassen gestopt. Ik was er immers niet zeker van om welk publiek het precies zou gaan. Op het moment dat ik de deur uitwandelde, scheurden twee van mijn platentassen, waardoor ik geen andere keus had dan een deel van mijn collectie in twee ordinaire boodschappentassen mee te sjouwen. Behoorlijk gênant natuurlijk, maar het was wel meteen een goede les voor de toekomst: koop alleen kwalitatief hoogstaande items in plaats van keer op keer goedkope rotzooi.”


“Als support waren enkele vrienden aanwezig. Zij zijn er de reden van dat ik überhaupt met draaien ben begonnen. Ik wilde muziek met hen delen en hen dezelfde magie laten ervaren die ik hoorde. Mijn vrienden waren echter vooral opgewonden dat ze voor het eerst naar een echte rave gingen. Dat ik daar draaide en dat met hen kon delen, maakte het extra speciaal.”

Don Berns

“Ik wist dat Don Berns op de posters stond, maar ik had niet verwacht dat ik hem na aankomst op de locatie meteen letterlijk tegen het lijf zou lopen. Voor wie de Canadese alternatieve en elektronische muziekscene niet goed kent, zal ik het even uitleggen. Dons radioprogramma op CFNY en later op Energy108 waren onontbeerlijk voor de kennismaking van Canada met de klanken van New Order, Depeche Mode en Skinny Puppy. Nog later stond bij Don meer elektronische underground muziek als die van The Orb, Underworld, Prodigy en Aphex Twin centraal.”

Rave promotor

“Don was in 1991 tevens een van de eerste Canadese rave promotors. Het was dus een geweldige verrassing dat ik hem ontmoette en om te zien dat hij in levenden lijve net zo vriendelijk bleek als op de radio. We raakten al snel bevriend en vanaf dat moment werd hij een soort van mentor voor me. Hij heeft ervoor gezorgd dat ik een podium kreeg, onder meer via airplay in zijn radioprogramma’s, en op events. Tegelijkertijd gaf hij bergen hilarisch advies. Rest In peace, Don.”

Slecht georganiseerd

“Die eerste gig was lastig. Het event was slecht georganiseerd en er waren geen of onduidelijke afspraken met dj’s gemaakt. Oorspronkelijk zouden er vijf zalen zijn – in die tijd nogal een big deal. Misschien was de omvang iets te hoog gegrepen voor de betreffende promotor. Veel dj’s kwamen niet opdagen, omdat ze problemen hadden gehad met de betaling, timetable en de verwarring omtrent vervoer, etc. Andere dj’s, die bij mij in de chill-out room waren ingedeeld, verdwenen spoorloos naar een andere ruimte als ze de kans zagen om daar te draaien of omdat ze een andere stijl prettiger vonden.”


“Omdat ik natuurlijk alleen maar ambient techno mee had gebracht in mijn nog functionerende platentassen en de shopping bags, kwam het erop neer dat ik zowat de enige dj in de chill-out was. Mijn set duurde vervolgens negen uur. De situatie dwong me tot creativiteit en ik heb zowat van elke plaat die ik bij me had, de A- en de B-kant gedraaid. Het was dus best moeilijk, maar mijn jeugdig enthousiasme en de opwinding gaven me genoeg energie om het tot het einde vol te houden. Ik herinner me nog heel goed dat, toen mijn set eindelijk afgelopen was, ineens alle mensen van wie ik dacht dat ze gedurende mijn optreden in coma lagen of sliepen, opstonden en applaudisseerden. Ze klapten en kwamen naar me toe om te bedanken voor de muzikale reis waarop ik hen die nacht had meegenomen. Feestje in die tijd waren heel anders dan feesten nu. De chill-out room was niet de grootste of luidste van die nacht maar voor mij en de mensen in onze zaal was het wel de meest speciale. Ik koester nog altijd warme herinneringen aan die ervaring.”


“Toen ik erop terugkeek, was ik happy met mijn set, maar ik ben het type mens dat zichzelf altijd blijft pushen om zich te verbeteren. Daarom doe ik altijd mijn best om te onderzoeken wat ik een volgende keer anders kan doen – niet alleen voor mezelf maar ook voor het publiek dat de moeite neemt om naar me te komen luisteren.”


“Volgens mij heb ik die eerste keer geen gruwelijke fouten gemaakt. In ieder geval niet van dien aard dat het opviel en tot klachten of rollende ogen heeft geleid. Over het algemeen vind ik dat het goed ging. Na negen uur chill-out beats en weirdness, stond iedereen op en feliciteerde me met de set.”

“Wat ik toen heb geleerd voor alle volgende keren: zorg voor een fatsoenlijke platentas, een goede koptelefoon en ga vervolgens lekker mee met de flow.”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.